maandag 2 juni 2008

Zo 01/06: Ostabat - St Jean Ma: 02/06: rustdag

Het weer is wisselvallig, voormiddag toch vooral zon, namiddag erg dreigend. Wandelweer is het meestal wel. Het voorkomt de zware transpiratie en afmatting. Ook in Spanje zou het niet zo goed zijn.Dat zien we nog wel. St Jean is de moeite en de overgang naar een ander lan, andere cultuur, een vernieuwing op de weg.
Met Ritje gesproken en ook met Tim. Dat vond ik fijn.
Jaime gaat dinsdag, samen met een vriend en een vriendin en met mij naar Roncevalles. Daar nemen we afscheid. Ik ben als een vriend voor hem, eigenlijk ziet hij mij ook een beetje als een zoon. Hij heeft me bedankt voor de voorbije drie weken en heeft nog een aantal andere dingen verteld. Hij heeft het hart op de juiste plaats. Hij heeft het bijzoner goed, maar kan ook in een eenvoudige gîte slapen. Hij kan ook met weinig genoegen nemen. Dat siert hem enorm.
Bedankt lieve man, bedankt lieve vriend!

Doris uit Zwitserland ook teruggezien. Zij kent me ook als geen ander en betekent veel voor me. Een fijne dame.

Dag allemaal, tot de volgende keer. Wie laat nu 'als nieuweling' eens een boodschapje, reactie achter?

Za 31/05: Ferme auberge - Ostabat-Asme

Voormiddag stevige regen. Slecht geslapen, dus moe vooral in de namiddag. Ik heb 2 marters (?) zien spelen en we zien geregeld roofvogels. We bevinden ons in Baskenland. Erg mooi.
Er s hier een jongen. Zijn moeder is gestorven aan kanker. Ze was 50 jaar. Hij had eens iets gezien over de weg. Toen ze hem vertele dat er niets meer aan te doen was, nam hij zich voor de tocht te maken. Om te verwerken, los te laten en zijn richting uit te gaan. En zo heeft iedereen een reden. Onderweg wordt ook vaak heel wat duidelijk.

Vr 30/05: Navarrenx - Lichos - Ferme auberge Bohoteguia

's Ochtends zei Harald me: We leveren eigenlijk serieuse sportprestaties. We staan om 6 u op, stappen 7 tot 8 u. Komen aan. Moeten even 'terug op aarde komen'. We moeten goed nadenken: waar zijn we geweest, waar gestopt, wat gezien? Op den duur moet je opletten of je nog wel bepaalde dingen hebt gezien (mooi huis, bloem, dier, steen, .... Je moet zelfs nadenken voor welke momenten je eten moet kopen en wat.
Ik had mijn lesje geleerd want hij had gelijk. Die dag zag ik opnieuw meer. We deden een kortee etappe. En Harald? Of hij veel heeft gezien weet ik niet. Hij ging met vrouw weer voor een stevige 30 km.
Mooi weer. Prachtige vergezichten.De boederij waar we zouden verblijven zag er niet uit! Maar de binnenkant is vaak beter en dat was zo. De bazin leek wel wat nors, maar we werden verwend als koningen: super avondeten met wijn, lekker ontbijt en als verrassing een piknik.

Vervolg: Arthez - Navarrenx

Een eekhoorn gezien, dat is altijd leuk.
Op zoek naar water (had te weinig bij) zag ik een huis met terras, open schuur en geen afspanning. Ik zag geen hond. Dus ik stapte het erf op, namhet trapje naar het terras en stond plots oog in een oog met een grote zwarte hond diie begon te blaffen en te grommen. Met een piepklein hartje draaide ik me om. Want met hoed, met stokken en met rugzak, honden zien je niet graag komen. Ik stapte rustig het erf weer op richtin uitgang deze keer met de zwarte hond zonder hem te zien achter me. Toen ik mijn weg vervolgde, zag ik hem dreigend staan kijken op zijn terrein. Oef!!

Navarrenx tot Santoago: 873 km !!

Do. 29/05: Jaime vertelt (Navarrenx)

Ingunn uit Noorwegen even gesproken. Haar man komt naar St Jean. Vandaaruit doen ze de weg samen. Ik had dat met Ritje ook willen doen, maar er is Tim, haar werk en ze fietst liever (dat mag natuurlijk !). Het zou wel heel goed voor ons zijn geweest. Maar ik probeer dingen te delen via blog en berichtjes enzo. Ik vind ze echt geweldig.

Jaime vertelde het volgende:
Le chemin, c'est comme la vie. La naissance, c'est comme le départ. La marche, c'est la montée, la descente, le vin, le brouillard, la boue, ... tous les inconvénients. C'est la vie même avec ses loisirs et ses problèmes plus ou moins importants.
En marchant, les problèmes, même si c'est un peu compliqué, on trouve une solution.
On arrive au but, à Compostelle. Ca représente la mort. Pas la mort comme on pense (la fin définitive), mais au point de vue chrétien : passer à une vie meilleure.
Donc, la mort naturelle, on ne peut pas choisir, ni changer, mais cette mort: on a la possibilité de renouveller la vie, de rectifier (?) la vie après les expériences qu'on a faites.
Le difficile est le plus important: j'ai fait le chemin (au niveau culturel, social, sportif, ...) = ce sont les bonnes choses. Le chemin qui représente ma vie = transporter à ma propre vie: que fais-je bien, que fais-je mal? Et essayer de rectifier (changer) ce qu'on fait mal et conserver ce qu'on fait bien!!!
Mooi hé! Dat is Jaime.

Wo. 28/05: Arzacq - Arthez-de-Bearn

Het weer was oké, langzaam werd het zonnig. Namiddag zwoel, onweerachtig.
In de namiddag alleen gelopen. Jaime houdt wel eens graag een siesta. Meestal past hij zich wel aan en laat het voor wat het is. Hij blijft zeggen dat ik (daarvoor was het ik, Doris en Michael) te snel gaan.
De gîte was oké. Nu moest ik weer alleen eten klaarmaken en dat was even wennen. Je geeft gauw wat euro's uit. Als je niet oplet, kan je beter een menu pèlerin nemen voor 10 à 11 euro.De Pyreneën, ik had ze eergisteen al gezien. Toen waren het schaduwen, door de regen. Nu was het prachtig. De grote zijn nog bedekt met sneeuw. Spijtig genoeg steken we over waar geen sneeuw meer is.
Harald uit Ulm zei dat wandelen een soort van meditatie is. Je kan heel wat opslaan en zien. Met de wagen bijvoorbeeld is dat onmogelijk.
Jaime had na 2/3 dagen erg veel last van de muggenbeten na Lectoure. Hij is op mijn aanraden zalf gaan kopen.

Ma 26/05 en di. 27/05: Nogaro tot Aire-sur-l'Adour en Aire tot Arzacq-Arraziguet

Maandag was de laatste dag met zijn vieren. 's Avonds maakten Michael en Doris voor ons een maaltijd klaar. Het was heerlijk. Maar het stond ook voor afscheid nemen. We verbleven in hôtel de la Paix. Een eenvoudig hotelletje, niet duur. De dame was vriendelijk voor de pèlerins.
Omdat het een speciale gelegenheid was hebben we ook hier een Floc gedronken.

Dinsdag, regen, soms was het vrij warm. We hebben samen ontbeten en afscheid genomen. Noch ik, noch Jaime (vernam ik van hem later) konden woorden uitspreken. Onze keel was dichtgesnoerd. Het duurde een tijdje voor we begonnen te praten onderweg.

Rit heeft me al enkele keren opgebeld omwille van al dan niet kleine zorgen. Maar aangezien ze het druk heeft op haar werk en dat werk echt niet te onderschatten is, vind ik het fijn dat ze deze zorgen met me deelt, ook onderweg. Ik wil op die manier graag een steun zijn voor haar, voor Tim.

Het traject was redelijk vlak. Een boer raadde ons onderweg aan om een ander traject te nemen. Dat deel van de GR wordt enkele door pèlerins et sangliers gebruikt. Dat was ene duidelijke hint. Ja, de modder speelt ons parten en doet ons naar de geasfalteerde wegen grijpen.
Gîte in Arzacq was prima. Half-pension voor 20,50 €.