De tijd heeft niet stil gestaan ... voordrachten, bezoek aan Michel Ball (2012) en misschien Conques in 2013.

Het is al een heel poos geleden dat ik nog iets heb toegevoegd. Dat betekent natuurlijk niet dat de tijd heeft stil gestaan of dat ik heb stil gestaan :-). Ik heb nog geregeld contact met enkele pelgrims o.a. via Skype, Facebook of door hen op te zoeken. Zo heb ik in mei van dit jaar Michel Ball en zijn vrouw Minouche opgezocht in Straatsburg. In 2008 heb ik Michel verschillende keren ontmoet onderweg. Het begon met een eerste, korte ontmoeting in de albergue 'Camino del Perdon' nabij het prachtige standbeeld op de Alto del Perdon. Twee weken later in de buurt van Fromista waar hij in het gezelschap was van Marta (I). We hebben met zijn drieën drie dagen samen gestapt. Nog later ontmoette ik hem weer in Cacabelos. Vandaar hebben we samen Santiago de Compostella bereikt. Het was een heerlijk weerzien en een warm onthaal. Samen hebben we de prachtige Elzas-streek bezocht, herinneringen bovengehaald en een lekker glaasje gedronken. Vier dagen lang vertoefden we in elkaars gezelschap. Dat is die mooie, onverklaarbare band van de 'weg' :-)

Cammino di Francesco d'Assisi

At the right side you can find pictures of my latest camino in April 2010. It is still in progress. I walked with Elena from La Verna (region Arezzo) to Assisi and to Spello. Elena is a Spanish pilgrim. I met her in the albergue in Ventosa during my walk from Lier (Belgium) to Santiago and Finisterra in 2008. We walked three days together in 2008. In Granon she went back home while I continued. So this year, we walked during 7 days on the cammino di Francesco. We had a wonderful time, shared a lot of beautiful moments, met fantastic people and had another lovely camino experience.

Vertellen voor de klas.

In het eerste middelbaar komt 'de pelgrim' in de godsdienstlessen aan bod. Birgit, een collega van me, vroeg of ik in de periode van de vasten wilde vertellen over mijn ervaringen als pelgrim. Een aanbod dat ik niet afsla! Het is fijn om die rijke en onvergetelijke ervaring te mogen delen met anderen.
Volgende week en de week daarop zal ik het woord voeren in drie klassen. Aan twee van de drie geef ik zelf ook les. Dat vind ik wel bijzonder fijn. Het toeval wil ook dat ik een collega moet vervangen in mijn eigen klas op een moment dat ik normaal gezien over mijn ervaringen vertel in een andere klas. Dus ... gewoon twee klassen samennemen :-).
Benieuwd of ik een stukje van het gevoel kan overdragen. Ik wil hen vooral dat caminogevoel laten ervaren. Het is zo sterk aanwezig. Telkens ik erover praten voel ik hoe alles binnen bruist. De camino is echt wel de weg naar het hart. En misschien zet ik iemand mee op de weg ... ooit :-)

Via Francigena april 2010

Nieuwe plannen :-) !!! Aanzet was een 'facebook'babbel met Elena (SP - camino tussen Ventosa en Granon). Ze vroeg of ik mee wilde stappen voor een weekje naar Assisi. Een goede week later was het vliegtuig gereserveerd, had ik een gesprek met een pater Franciscaan die om de twee jaar door die regio trekt met een aantal mensen en had ik het boekje 'Een franciscaanse voetreis' van Kees Roodenburg ontdekt en aangeschaft. In dit boekje staan de kaarten die we nodig hebben voor de tocht.
Maar dat is nog niet alles. Deze reis zorgt ook voor een weerzien met Marta (It - camino - Puente la Reina en later van Castrojeriz tot Carrion). Marta vraagt al een hele poos om eens af te komen. Ik zal haar opzoeken in Padova en mogelijk gaat ze de laatste twee dagen met ons meestappen.
Eens de camino in je bloed, laat dat je nooit meer los. Heel wat pelgrims zullen dit gevoel wel herkennen.

DE SCHAT ZIT BINNEN IN JEZELF !!!

KAART met stopplaatsen en dergelijke krijgt een EXTRA

Ik heb bij bijna alle symbooltjes een foto toegevoegd. Foto's die meestal niet zijn opgenomen in de diavoorstelling. Soms vertellen ze iets over de slaapplek, soms geven ze beeld van de omgeving en soms tonen ze (enkele van de)pelgrims die op de één of andere manier iets voor mij betekent hebben en :-) ik voor hen want DAT IS (ook) DE WEG !

Vertellen over mijn camino-ervaring.

Donderdag 12 november was ik op Capenberg in Boechout. Mijn gepensioneerde collega's van het Xaveriuscollege (Borgerhout) hadden er hun jaarlijkse bijeenkomst met spreker en etentje. Ik kreeg een uurtje om mijn verhaal te doen. Ik begon met te zeggen dat 2500 kilometer in één uurtje samenvatten een haast onmogelijke zaak was. Toen het uurtje om was, had ik het gevoel dat ik 'geslaagd' was in mijn uitgangspunt. Ik wilde mijn collega's laten proeven van de sfeer. Ik heb mijn hart laten spreken en dat hebben ze gevoeld :-). Het is opmerkelijk hoe heel mijn lichaam reageert op zo'n moment. Bij het zien van de foto's, bij het vertellen van anekdotes. De camino, het laat zijn sporen na :-).