maandag 2 juni 2008

Zo. Escoubet - Eauze - Monciet - Nogaro

Regen. de hele dag een zachte regen. Genoeg om goed nat te worden. Alweer veel slijk. Onderweg begon ik weer te lachen want ik moest weer aan Jaime denken en zijn 'Tiens, je me suis trompé'.
Het was verder wel een mooie wandeling. Maar geef me toch maar een zonnetje.
's Avonds zijn we in een pizzeria gaan eten. We hadden eerst een aperitief gedronken in de gîte (Floc de Gascogne). Aan het eind van de maaltijd betaalde Jaime de maaltijd. Michael en Doris waren er ook bij. De volgende dag zouden ze voor de laatste keer met ons meewandelen want hun vakantie en deel van de weg zat er bijna op.
Jaime zei dat ze door mij en eigenlijk ook door Michael en Doris zijn samengekomen. Zo hebben we heel wat dagen samen gestapt en heel wat mooie momenten meegemaakt. Hij dacht eerst dat ik een priester was toen hij me met de Norbertijn zag praten. Joost mag weten waarom hij dat dacht. Verder zei hij: " We zijn vrienden geworden. We zien elkaar weer of misschien nooit meer. meer. Dat is de weg. Vandaag wil ik dit etentje betalen." Michael zei: ' Das Abschied' (ik kan geen Duits schrijven). En de tranen rolden langs mijn wangen. Altijd maar afscheid moeten nemen. Blijft dat zo doorgaan tot in Santiago en daarna?

Zo. 25/05: Rit jarig

Ik was ook die dag wat treurig daar ik er niet kon bij zijn. Gelukkig had ik aan Marc en Sabine gevraagd om een dessertje en champagne te kopen en haar zo fijn te verrassen. Gelukkig want de rest van de dag heeft ze zich nogal eenzaam gevoeld en was het niet zo'n leuke verjaardag.

Zaterdag 24/05: Condom - Escaubet

Regen in de voormiddag. Samen met het Duits koppel heb ik een blitzbezoek gebracht aan Condom. Vervolgens door velden (zonnebloemen, koolzaad, ...) en door wijngaarden.
Plassen waren er genoeg. Je ziet ze, je denkt terwijl je stapt welke kant je best neemt om niet of zo weinig mogelijk nat te worden of met slijk te zitten. Zo koos ik de rechterzijde en Jaime de linkerzijde, die volgens mij minder goed was. En inderdaad. Ik hoorde hem tegen zichzelf zeggen: 'Tiens, je me suis trompé'. Ik moest lachen. Ook toen ik dit in mijn logboek schreef moest ik heel haard lachen. Ik heb het hem toen verteld.
Op een bepaald moment was ik ze uit het oog verloren, door foto's te nemen. Ik liep achter ze. Aan de gîte kwam ik alleen aan. Ze hadden zich ergens vergist en kwamen pas ene uur later aan. T'ja, dat heb je zonder gids hé :-).

do. 22/05 vr. 23/05 Lauzerte - ferme de Barachin - Condom

Donderdag niet veel te melden. Enkel dat in de gîte een boek lag dat ik ooit voor Frans heb moeten lezen: La clé sur la porte par Marie Cardinal. Het gaat over iemand die veel jongeren over de vloer krijgt. En,ige regel elkaar en zz respecteren.

Vrijdag:
Rit heeft haar verjaardagskaart gekregen. Daar ben ik heel blij om!!

Condom bereikt door wat in te korten. Ook even gewoon door het veld wat het altijd wat avontuurlijker maakt.
De tocht was zwaar. We leggen te veel kilometers af op korte tijd en lopen af en toe straatjes.
De zonnebloemen die wij in de zomer zien bloeien, staan zo'n 5 à 10 cm hoog. Brem is zo goed als verdwenen, maar de heerlijk geurende kamperfoelie is er nog.
Ik heb mijn belofte nagekomen. Boris Demarc, degene die me zijn studie 'leende' in Troyes, had me gevraagd zijn adres te bezorgen aan mensen bij wie hij had gelogeerd zo'n 2 jaar geleden toen hij naar Santiago ging. Dat was in Chapelle d'Abrin.
De gîte net buiten Condom was een wijnkelder. We zitten in de streek van de Armagnac.

maandag 26 mei 2008

25 jaar: Jaime (op zijn Spaans uitspreken), Michael en Doris, ze hebben er een feest van gemaakt.

wo. 21 mei, 25 jaar getrouwd. De laatste dagen stapten we samen met (hoofdzakelijk) zijn vieren. Het werd stilaan duidelijk dat we samen onze huwelijksverjaardag zouden vieren. Ze wisten dat het voor mij niet zo eenvoudig was. Ik heb lang gehoopt dat ik dit samen met Rit en Tim zou kunnen vieren. Onverwacht verwacht, zoals men zegt. Maar het bleek niet mogelijk te zijn. 's Ochtends had ik het moeilijk en ze lieten me rustig stappen. Langzaamaan ging het beter (het glas half vol). Michael en Doris hadden me laten verstaan dat ze voor mij zouden koken. En dat hebben ze gedaan! Ze hebben er een heerlijke maaltijd van gemaakt en ik heb uiteraard gezorgd voor lekkere wijn. Ik ben deze drie mensen ontzettend dankbaar voor de moeite die ze zich hebben getroost om mij een onvergetelijke dag te bezorgen. Jaime heeft gezegd dat we welkom zijn in Barcelona. Wie weet?!

woensdag 21 mei 2008

Lauzerte, scharnierpunt!

Lauzerte is ongeveer het midden van de weg Le Puy - Saint-Jean-Pied-de-Port. Ondertussen heb ik iets meer dan 400 km afgelegd van Le Puy tot hier. Mentaal is het even moeilijk. Nog ongeveer 1100 km en ik heb er al zoveel afgelegd. Eens ik onder de 1000 zit en eens ik in St Jean ben, zal dat hopelijk opnieuw beteren. Mentaal zegt: 'Het is nog ver'.
Ondertussen ben ik aan de derd en laatste Topoguides bezig tussen Le Puy en St Jean en dat is toch dat.
Alleen blijft het slapen een zware dobber. Er zijn vrij veel 'slechte' nachten zodat ik soms niet veel recupereer. Ik had gehoopt dat het wandelen dit zou veranderen. Het blijft voorlopig een sprookje.

Evelien, ik heb eergisteren je berichtje pas gelezen.

De volgende dag, gisteren, heb ik in Lauzerte een kaarsje aangestoken, samen met een kusje en een gebedje.
Graag gedaan!!